Partnerstwo Wschodnie jest szeroko zakrojonym projektem politycznym, który ma przybliżać wybrane kraje do standardów Unii Europejskiej. Ogromny potencjał tego projektu jednak wciąż wymaga wypełnienia konkretnymi działaniami.

PW obejmuje swoim zasięgiem sześć krajów: Białoruś, Ukrainę, Mołdawię, Gruzję, Azerbejdżan i Armenię. Kraje te są do siebie zupełnie niepodobne, mają różne problemy ich systemy państwowe mają różny stopień zdemokratyzowania. Czy jeden rodzaj polityki UE wystarczy aby wszyscy  zainteresowani aktorzy czuli się docenieni?

Istotnym jest także fakt, że Partnerstwo Wschodnie jest kolejną już w ciągu 5 lat emanacją polityki wschodniej UE. Powstaje zatem pytanie jak długo rządy państw UE zamierzają nią grać? Jaka jest trwałość PW i czy przypadkiem w ciągu następnych lat UE nie zmieni zdania i nie ogłosi nowego rewolucyjnego podejścia do krajów, które znajdują się w opinii wielu ekspertów w strefie wpływów rosyjskich?

CSM zadaje sobie pytanie jakie relacje będą panować między np. natowskim programem Partnerstwa dla Pokoju, który swoim zasięgiem obejmuje kraje Partnerstwa Wschodniego?
Czy istnieje miejsce na to by programy PdP i PW wzajemnie się wspierały? Jakie relacje będą panować między priorytetami PW a OBWE?

Partnerstwo Wschodnie wg. autorów nie stanowi konkurencji dla rosyjskiej obecności w regionie. W czym lepsze będzie zatem PW od projektów integracyjnych takich jak:
- Wspólnota Niepodległych Państw
- Euroazjatycka Wspólnota Gospodarcza
- Wspólna Przestrzeń Gospodarcza
- Związek Rosji i Białorusi, Państwo Związkowe Białorusi i Rosji
- Środkowoazjatycka Organizacja Współpracy
- Szanghajska Organizacja Współpracy
- Traktat Zbiorowego Bezpieczeństwa
CSM będzie prowadził badania w zakresie relacji i konkurencyjności oferty PW dla tych projektów integracyjnych w regionie euroazjatyckim.